Marcin Bogucki. Moi dziadkowie, Helena i Bolesław Boguccy

Informacje o moim dziadku, Bolesławie Boguckim i jego żonie Helenie uzyskałem dzięki zachowanym rodzinnym pamiątkom. Są to:

1. napisany własnoręcznie przez dziadka życiorys, wiarygodność którego potwierdzają dwaj lekarze Zygmunt Klukowski ze Szczebrzeszyna i Władysław Kozłowski, prawdopodobnie z Zamościa.
2. dyplom ukończenia przez dziadka fakultetu medycznego na rosyjskim uniwersytecie w Warszawie
3. korespondencja kierowana do babci

***

1.

Bolesław Bogucki pisze o sobie: Urodziłem się w Krzyżanowie powiat Kutnowski, gimnazjum ukończyłem w Łodzi w roku 1985, medycynę studiowałem na Uniwersytecie w warszawie, stopień lekarza otrzymałem w roku 1901, 29 XI. i pracowałem jako wolontariusz na oddziale chorób wewnętrznych dra Janowskiego w Szpitalu Dz[ieciątka] Jezus w Warszawie do końca 1902 roku, po czym objąłem posadę lekarza szpitala i rejonu w Lewanowiczach [...].
W 1904 roku podczas wojny japońskiej byłem zaliczony do oddziału sanitarnego Czerwonego Krzyża ziemi [...] i skierowany do Irkucka. Po powrocie pracowałem przez rok 1906 na oddziale chirurgicznym dra Swasokukockiego w szpitalu gubernialnym w Smoleńsku; w 907 roku odbyłem wycieczkę do [...] we Lwowie i Wiedniu i w tym że roku otrzymałem stanowisko kierownika szpitala w powiatowym mieście gubernialnym Smoleńsku w [...].
W 1909 r. powróciłem do kraju do Szczebrzeszyna. W 1916 roku w miesiącu lutym przeniosłem się do Zamościa i otrzymałem stanowisko lekarza Szpitala Rady Powiatowej, w którym pracuje do dzisiaj.

2.

Z treści zachowanego Dyplomu (przekład z jęz. rosyjskiego Regina Smoter Grzeszkiewicz) dowiadujemy się iż " Rada Rządowego Warszawskiego Uniwersytetu niniejszym informuje, że Bolesław Jan (dwojga imion) Tadeuszowicz Bogucki dołączył do grona studentów tegoż Rządowego Uniwersytetu w Warszawie na początku roku szkolnego 1895/1896, przyswoił sobie przeciągu lat 1895/1896, 1896/1897, 1898/1899, 1899/1900, 1900/1901 cały program nauki przewidzianej dla pięciu kursów Fakultetu Medycznego tego Uniwersytetu, i na podstawie końcowych egzaminów z przedmiotów obowiązujących na Fakultecie Medycznym on, Bogucki decyzja rady Uniwersytetu 29 listopada 1901 roku uzyskał stopień lekarza z wyróżnieniem.
W uznaniu czego przekazany został ten dyplom z przynależnymi podpisami [władz uczelni] i przyłożoną pieczątką.

Rektor Rządowego Warszawskiego Uniwersytetu - podpis nieczytelny.

Dziekan Fakultetu Medycznego - podpis nieczytelny.

Rzeczywisty Radca Stanu - podpis nieczytelny.

3.

Korespondencja kierowana do babci pochodzi od: Wiktora Wojciechowskiego - na kartce pocztowej noszącej datę 11 września 1912 rok czytamy: "Szanowna Pani. U mnie wszystko po staremu - staram się o pracę z 1 Listopada, czas już krótki został. Może Szanowna pani będzie miała jaka pracę w listopadzie, to proszę o mnie nie zapomnieć. Zwiedzam ostatecznie już Petersburg. Proszę bardzo o skreślenie kilku słów. Ślę pozdrowienia i pozostaję w prawdziwym i głębokim szacunku.
Heleny P. (najprawdopodobniej Przeradzkiej, z d. Boguckiej, siostry Bolesława) z dnia 2. V (brak roku, w którym został napisany) - "Drogiej Bratowej przesyłam najserdeczniejsze życzenia na dzień Imienin. Kochająca Helena P. z rodziną. Napiszcie co słychać. "

Jadwigi List pisany w Wiedniu 21. X. [1] 912[r]. "Dziękuję Ci Lilko Droga za ten dowód pamięci. My w tym roku w lecie trochę podróżowaliśmy - z Wiednia do Wenecji jechaliśmy z Twojemi nauczycielkami prof. Hewelke i Niewiadomską. W tym czasie [...] na teatrze i koncertach - jest tu w czym wybierać. Za parę tygodni Mama przyjedzie. Czy tez otrzymujesz moje kartki w Szczebrzeszynie. Serdeczne uściśnienia dla Ciebie i Broni - dla mamy rączek ucałowanie.

Wiedeń III Oberrllergasse 20 II p. 23

Wszystkie kartki adresowane są do Heleny Boguckiej w Szczebrzeszynie, Lubelska Gubernia.

***

Tytułem uzupełnienia pragnę dodać iż w 1906 roku Bolesław Bogucki założył w Szczebrzeszynie Towarzystwo Pożyczkowo - Oszczędnościowe; Towarzystwa tego typu były najbardziej rozpowszechnionymi instytucjami kredytowymi w początkach XX wieku na Lubelszczyźnie. W latach 1906 - 1916 pracował jako naczelny lekarz w Szczebrzeszynie, później rozpoczął pracę w szpitalu zamojskim, gdzie w latach 1926 - 1946 pełnił obowiązki dyrektora placówki.
Helena Bogucka po odejściu Rosjan była współorganizatorką polskiej szkoły w Szczebrzeszynie.

     
          



Strona Główna    Mieszkańcy